Mutacje w drzewach owocowych zachodzą bardzo często. Większość z nich dotyczy na pewno takich cech, których na oko nie widzimy. Dlatego niektórzy sadownicy skłonni są uważać, że praktycznie biorąc każda jabłoń czy każda grusza może być chimerą, bo gdzieś w jej organizmie przynajmniej w jednej komórce mogła zajść mutacja.
Sadownicy wykorzystują naturalne chimery. Oddzielają od organizmu macierzystego zmutowane organy, jak w przypadku Starkinga czy Starkrimsona. Łatwo to zrobić, gdyż mutant tworzy oddzielne gałęzie. Ale czasami mutacje zachodzą tylko w zewnętrznych lub tylko w wewnętrznych tkankach pędów i tworzy się taka chimera jak w przypadku Cytisus Adami.
W Anglii znaleziono jeżynę bez kolców i nadano jej nazwę Cory Thornless. Okazało się, że jest to chimera, w której tylko zewnętrzne tkanki pędów pozbawione są genów warunkujących wyrastanie kolców, natomiast wewnętrzne tkanki chimery mają takie geny. Łatwo tego dowieść. Jeśli jeżynę Cory Thornless rozmnożyć przez sadzonki pędowe, wyrośnie krzew bez kolców, jeśli jednak wziąć korzenie z tego krzaka i przez sadzonki korzeniowe jeżynę rozmnożyć, wyrośnie krzak kolczasty. Wynika to stąd, że gdy na sadzonce korzeniowej tworzy się pąk mający wydać pęd, nie powstaje on na jej powierzchni, lecz tworzy się w głębi, a właśnie te głębokie, wewnętrzne tkanki chimery mają geny warunkujące kolczastość. Jeśli jeżynę Cory Thornless zapylimy własnym pyłkiem i otrzymamy nasiona, siewki, które z nich wyrosną, będą również wszystkie kolczaste. To też jest zrozumiałe, bowiem komórki płciowe tworzą się z wewnętrznych tkanek pędu.
| |
|